De Röver Hotzenplotz

Ingo Burmeister

ISBN: 978-3-928905-27-5
Seitenzahl: 128
Verarbeitung: Fadenheftung
Preis: 15,00 EUR



Leseprobe
De Mann mit de söven Mest

Maalinst seet Kasperl sien Oma up de Bank vör ehr lüttje Huus in de Sünn un mahl Koffi. Kasperl un sien Fründ Seppel harrn ehr to ehr Burdsdag en niege Koffimöhl schenkt, de harrn se sülven utklamüstert. Wenn een daaran dreih, speel se "Alles neu macht der Mai", dat weer Oma ehr leefste Leed. Siet Oma de niege Koffimöhl harr, möök ehr dat Koffimahlen so en Spaaß, se drünk dubbelt soveel Koffi as fröher. Hüüt harr se de Koffimöhl ok al ton tweetenmaal vullmaakt, un even wull se wiedermahlen - daar rusch un knack dat miteens in den Gaarnbusch, un en basche Stimm rööp: "Her mit dat Ding daar!" Oma keek verwunnert up un rück an ehr Knieper. Vör ehr stünn en frömme Mann mit en struufen swarten Baart un en schruderigen Hakennääs in de Visaasch. Up sien Kopp droog he en Slapphoot, daar steek en rode Fedder an, un in sien rechte Hand heel he en Pistool. Mit de Linken wies he up Oma ehr Koffimöhl.
"Her daarmit, segg ik!" Man Oma leet sik nich bang maken. "Verlööv He maal!" rööp se wrantig. "Wo kummt He daar rin - un wat fallt Em in, mi so antobölken? Wo heet He denn egentlich?" Daar pruusch de frömme Mann, un de Fedder an sien Hoot wackel. "Se lees woll keen Avisen, Oma? Denk Se maal scharp na!" Un nu eerst seeg Oma, de Mann harr en breden leddern Reem, woneem en Sabel un söven Mest steken. Daar wörr se bleek, un mit bange Stimm fröög se: "Is He, He - de Röver Hotzenplotz?" "Dat bün ik!" sä de Mann mit de söven Mest. "Maak Se keen Geschichten, dat mag ik nich. Giff Se mi foorts de Koffimöhl!" "Aver de höört Em doch gaar nich to!" "Snötersnack!" rööp de Röver Hotzenplotz. "Do Se nu dat, wat ik vun Ehr verlang! Ik tell up dree…" Un he heev de Pistool. "Beed nich!" sä Oma. "De Koffimöhl dörv He mi nich wegnehmen! Ik heff se to mien Burdsdag kregen. Wenn ik daaran dreih, speelt se mien leefste Leed." "Daarüm ja!" gnarr de Röver Hotzenplotz. "Ik will ok so en Koffimöhl hebben, de en Leed speelt, wenn ik daaran dreih. Giff Se se nu her!" Daar de Oma en deepen Süchten un geev se em. Wat harr se sünst ok doon schullt?
Elkeen Dag kunn een in de Avisen lesen, wat för een gemeene Minsch disse Hotzenplotz weer. All Lüüd harrn gräsigen Grugel vör em, sogaar de Herr Wachtmester Dimpfelmoser, wenn de ok vun de Schandarmerie weer. "Na sühst, worüm nich gliek?!" Mit en tofreden Gnüffeln leet Hotzenplotz Oma ehr Koffimöhl in sien Felliesen verswinnen. Denn kneep he dat linke Oog to, plieröög Oma mit dat rechte Oog scharp an un sä: "So - un nu höör Se maal goot to! Se blifft nu up disse Bank hier sitten un röhrt sik nich vun dissen Flack. Daarbi tellt Se lies bet negenhunnertnegenunnegentig." "Worüm?" fröög Oma. "Daarüm!" anter Hotzenplotz. "Wenn Se bet negenhunnertnegenunnegentig tellt hett, dörv Se vun mi ut üm Hölp schriegen. Aver nich een Momang fröher, dat segg ik Se. Sünst kann Se wat beleven! Verstahn?" "Verstahn", swiesel Oma. "Un versöök Se ja nich to mogeln!" De Röver Hotzenplotz heel ehr ton Afscheed en lestmaal de Pistool ünner de Nääs. Denn swüng he sik över den Gaarntuun un verswünd.
Kasperl sien Oma seet kriedenwitt up de Bank vör ehr lüttje Huus un bever. De Röver weer weg, un de Koffimöhl weer ok weg. Dat duur en ganze Tiet, bet Oma uplest mit Tellen anfangen kunn. Se tell aardig bet negenhunnertnegenunnegentig. Een, twee, dree, veer… Nich to fix, nich to suutje. Aver se weer so upreegt, se vertell sik so oftins, se müss upminst en Dutzmaal wedder vun vörn anfangen. As se uplest doch bi negenhunnertnegenunnegentig ankamen weer, stött se en gellen Hölpschrie ut.
Un denn füll se in Amidaam.


Rezension vom 9.11.2001, "Landeszeitung"